خنجر برام بیارید من از تبار دردم

عمریه بی طلوعم مثل غروبی سَردم

آیینه دارِ غربت با آدما غریبه

حوای چشمای من ،در حسرتِ یه سیبه

تاریکه سرنوشتم، فانوسِ من شکسته

عمر یه بغضِ سنگین راه گلومو بسته