| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عشق |
  نازنین هر شب به امید ارزوی وصالت به خواب شیرین عشق فرو میروم شاید
ته یک تنهایی ته یک جاده ی ممنوعه ی سرد مردی از جنس غرور مردی از خاطره ی بی همدرد دور تا دور خودش آینه می گرداند آن طرفــــــتر زنی از نیمه ی ماه زنی از خاطره ی تلخ گناه به تن زخمی خود می خندد و به خود می گوید: "چه کسی زخم ترین زخم مرا می بندد؟"
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 10:57 توسط ابراهیم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
|
RSS
|
